കവി കണ്ണ്
ഇത് നിനക്ക് വ്യഥ പിടിച്ച നിന്റെ മനസ്സിന്, വ്യാധിയായി പടരുന്ന നിന്റെ കണ്ണീരിന്, അഗ്നിച്ചുടലായാല് നീറുന്ന നിന്റെ കിനാവിന്, അനുരാഗ സ്വപ്നാനാന്ധമായ നിന്റെ ഹൃദയത്തിന്, കറുത്ത മഷി ചാലിച്ച്- ഞാനെഴുതി തീര്ക്കുന്നു ജീവിതം ആകാശകോട്ട കെട്ടി പടുത്തുയര്ത്തിയ സ്വപ്നപീഠഭൂമികള്ക്ക് മേല് പ്രണയത്തിന്റെ നീലാകാശം. അവസാനത്തെ ദേശാടനം നല്കുന്നത് അമൃതമഥനത്തിന്റെ സുഖസുഷ്പ്തി. മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരായിരം വ്യഥകള് മാറത്തടുക്കി കാവലാലുന്നവള് നീ, ജീവിതസാസ്ത്യം നിന്റെ സ്വപനങ്ങള് . കറുത്ത മൌനം, നിന്റെ ശവമുറി- ഭേദിച്ച് പുറത്തുവരിക വരണ്ടവേനലില് മഞ്ഞമഴയായിട്ടാവും. കണ്ണീരുണങ്ങിയ [...]
37 total views, no views today







